Nie masz racji, ja sobie nie stwarzam problemów.
Wiedziałam, że pój¶cie na t± imprezę jest złym pomysłem, bo istniała minimalna szansa, że będziesz tam Ty.
I, oczywi¶cie, byłe¶.
Przepraszam, że nie byłam w stanie opanować trzęsienia się r±k na Twój widok.
Nigdy nie czułam się tak poniżona, jak wczoraj, gdy kilka minut przed północ± siedziałam z Tob± na dworze i mówiłam otwarcie, że bardzo boli mnie fakt, że się do siebie nie odzywamy. Nigdy nie czułam się tak poniżona, jak wczoraj, gdy kilka minut przed północ± siedziałam z Tob± na dworze, a Ty mówiłe¶ mi, że „sobie wymy¶lam i niepotrzebnie stwarzam problemy”.
Od dwóch lat jeste¶ najważniejszym w±tkiem mojego życia. Nie wymy¶liłam sobie tego. Tak po prostu jest.
Poza tym kim Ty, do cholery, jeste¶, żeby mówić mi, jak ja się zachowuję? To nie o mnie ludzie mówi±, że „jestem żałosna i niedojrzała”. Nie o mnie mówi±, że „odbiła mi szajba i nie wiem, czego chcę”. Bo nie zdaję sobie sprawy z wielu rzeczy, ale akurat to wiem. Zawsze wiedziałam i nie kryłam się z tym. Więc nie rób ze mnie żałosnej idiotki. Ja zawsze stawiałam sprawę jasno i oczekiwałam przynajmniej tego, że je¶li z Twojej strony to wszystko to tylko zabawa, to gdy przyjdzie jej koniec, to mi o tym powiesz. Zawsze mówiłe¶, że cenisz ludzi szczerych, tymczasem nie znam bardziej nieszczerej osoby od Ciebie.